
นิยาย
จ้างแฟนปลอม 90 วัน ไม่รู้ว่าเขาคือประธานบริษัทที่ผมกำลังจะฟ้อง
ชงกาแฟเกินมาแก้วหนึ่งทุกวัน เผื่อใครบางคน
ครบ 60 บท
ทนายหนุ่มจ้างผู้ชายแปลกหน้ามาเป็นแฟนปลอมให้แม่เลิกจับคู่ เขาไม่รู้ว่า "แฟน" คือประธานบริษัทที่เขากำลังฟ้องแทนลูกความ และอีกฝ่ายรับงานนี้เพราะรู้ทุกอย่าง
เริ่มอ่านบทที่ 1สารบัญ · 60 บท
- 1บทที่ 1 · แฟนที่เพิ่งรู้จักสองชั่วโมง“นี่แฟนผมครับ”ฟรี
- 2บทที่ 2 · สัญญาบนกระดาษเช็ดปาก“คุณรู้จักบริษัทที่ผมกำลังจะฟ้องได้ยังไง”ฟรี
- 3บทที่ 3 · ว่าที่คู่ดูตัวพูดผิดมาตรามื้อวันอาทิตย์แรกที่บ้านแม่ มีเก้าอี้เกินมาหนึ่งตัว และมีคนพูดผิดต่อหน้าอดีตผู้พิพากษาฟรี
- บทที่ 4 · ล็อตที่ผมเซ็นเองแฟ้มสีแดงเปียกทั้งเล่ม ลืมไว้บนเคาน์เตอร์ของคนที่สัญญาว่าจะไม่ถาม
- บทที่ 5 · รูปบนกำแพงคืนแรกที่ซ้อมเป็นแฟนกัน ผ้าปูที่นอนผืนเดียวบังทุกอย่างไว้ได้ไม่ถึงชั่วโมง
- บทที่ 6 · ร้านกาแฟที่มีอยู่จริงแขกของแม่พกเมล็ดกาแฟมาเอง และถามคำถามที่มีแค่บาริสต้าตัวจริงตอบได้
- บทที่ 7 · ห้องกระจกของประธานหมายศาลขึ้นมาถึงชั้นสิบเก้า และมีคนในห้องถามถึงเลขชุดเดียวไม่หยุด
- บทที่ 8 · รูปที่นักสืบส่งมามีคนถ่ายรูปร้านหัวมุมจากฝั่งตรงข้าม และในรูปมีคนที่ไม่ควรอยู่ตรงนั้น
- บทที่ 9 · จำเลยคือแฟนผมเก้าโมงตรง ภูผาเตรียมคำถามสำหรับประธานจำเลยไว้ครบทุกข้อ ยกเว้นข้อเดียว
- บทที่ 10 · ผมรับงานนี้เพราะอะไรประธานจำเลยลุกขึ้นแถลงต่อศาล และคนแรกที่หน้าซีดคือทนายของเขาเอง
- บทที่ 11 · ลายเซ็นบนล็อตยาเอกสารที่ภูผาเพิ่งขอศาลไปเมื่อวาน มาถึงใต้ประตูห้องเขาก่อนฟ้าสาง พร้อมแถบสีเหลืองบอกว่าต้องดูตรงไหน
- บทที่ 12 · หน้าในข่าวมื้อวันอาทิตย์มีแขกเพิ่มหนึ่งคน และเขาพิมพ์ข่าวมาฝากหนึ่งแผ่น
- บทที่ 13 · กติกาใหม่มื้อวันอาทิตย์นี้ ภูผามีเวลาครึ่งวินาทีให้เลือกระหว่างแม่กับคนที่นั่งข้างตัว
- บทที่ 14 · บันทึกคลังที่หายไปลุงเอาข่าวร้ายมาส่งถึงห้องกระจก ยิ้มอบอุ่นจนธามต้องนับเวลา
- บทที่ 15 · ข้อเสนอที่ร้านกาแฟลุงของธามสั่งกาแฟไม่เป็น แต่รู้ราคาทนายหนึ่งคนดีกว่าใคร
- บทที่ 16 · แม่มาไม่บอกคืนวันจันทร์ที่ฝนตกทั้งเมือง ภูผาซ่อนผู้ชายไว้ได้หนึ่งคน แต่ซ่อนเสื้อไม่ทัน
- บทที่ 17 · จำเลยหน้าบัลลังก์แม่ไม่ถามสักคำเรื่องสูทตัวนั้น แต่เล่าคดีที่แม่ไม่เคยเล่าให้ใครฟังมาสิบห้าปี
- บทที่ 18 · หมายเรียกบันทึกคลังประโยคเดียวกันถูกเซ็นสองครั้ง โดยประธานสองรุ่น และพิมพ์ผิดตรงที่เดิมทุกตัวอักษร
- บทที่ 19 · สำรองข้อมูลตอนตีสองไฟห้องประธานดับไปแล้ว แต่จอคอมพิวเตอร์เครื่องเดียวยังสว่างอยู่จนตีสอง
- บทที่ 20 · แม่ที่ไม่เอาเงินข้อเสนอแปดล้านมาถึงก่อนเส้นตายห้าวัน และมาถึงคืนเดียวกับที่หมอโทรตาม
- บทที่ 21 · แขกของแม่แม่จัดจานไว้สี่ใบ แต่บอกลูกชายแค่ว่าแขกคนที่สี่ "เป็นญาติ
- บทที่ 22 · ข่าวหลุดเช้านั้นโทรศัพท์ของทนายสั่นไม่หยุด แต่สายที่เขากลัวที่สุดมีแค่สายเดียว
- บทที่ 23 · คุณขายลูกฉันเหรอสภาทนายให้เวลาเขาเจ็ดวันชี้แจง แต่ลูกความของเขามีคำถามแค่ข้อเดียว
- บทที่ 24 · ปากกาด้ามสุดท้ายธามยึดปากกาทุกด้ามคืนจากลุงได้ในเช้าเดียว แต่ยังเหลืออีกด้ามที่เขาไม่เคยคิดว่าต้องเฝ้า
- บทที่ 25 · คนตกงานสองคนร้านกาแฟปิดไฟทั้งร้าน บนเคาน์เตอร์มีซองสีน้ำตาลหนึ่งซอง และคนสองคนที่พรุ่งนี้ไม่มีที่ให้ไป
- บทที่ 26 · แม่รู้ตั้งแต่วันแรกมื้อวันอาทิตย์มีชามข้าวสามใบ ทั้งที่วันนี้ภูผาตั้งใจมาบอกว่าเหลือแค่สอง
- บทที่ 27 · คำชี้แจงบนกระดาษเช็ดปากกรรมการสภาทนายมีรูปถ่ายสองใบ ภูผามีกระดาษเช็ดปากหนึ่งแผ่น และมีคำถามหนึ่งข้อที่เขาตอบโกหกไม่ได้
- บทที่ 28 · แก้วกาแฟที่มีข้อความกาแฟมาส่งถึงประตูทุกเช้า ภูผาดื่มทุกแก้วแต่ไม่อ่านสักตัว จนแก้วใบที่เจ็ดหนักกว่าทุกใบ
- บทที่ 29 · ของกลางในซองสีน้ำตาลภูผามีแฟลชไดรฟ์หนึ่งอันที่อาจพลิกคดี และกฎหนึ่งข้อที่ห้ามเขาแตะมันด้วยมือตัวเอง
- บทที่ 30 · ชาถ้วยที่ลุงไม่ได้ดื่มลุงวิโรจน์มาที่บ้านแม่พร้อมข้อเสนอที่ภูผาแทบปฏิเสธไม่ลง แต่แม่จำบางอย่างได้แม่นกว่าที่เขาคิด
- บทที่ 31 · เจ้าของร้านกาแฟคนเดิมท่านศศิธรเดินเข้าร้านกาแฟก่อนเวลาเปิด พร้อมชื่อหนึ่งชื่อที่ธามเก็บไว้คนเดียวมาสองปี
- บทที่ 32 · คุณคือเหตุผลที่ผมจะแพ้คืนที่เหลือสิบสามวัน ภูผาพับคำสั่งศาลใส่กระเป๋าเสื้อ แล้วขับรถไปหาคนเดียวที่เขาห้ามไปหา
- บทที่ 33 · ทนายเกดมาผิดเวลาข้อความนัดเขียนว่าเจ็ดโมงครึ่ง ประตูหลังร้าน มาคนเดียว แต่คนที่ยืนรออยู่หลังประตูไม่ใช่ลุงสมาน
- บทที่ 34 · รูปคืนฝนตกท่านศศิธรถอดกำไลหยกวางบนลังกระดาษ แล้วนั่งรอทั้งคืนโดยไม่ถามสักคำ แต่ฝั่งจำเลยไม่รอใคร
- บทที่ 35 · ว่าความเองท่านศศิธรนั่งข้างเตียงลูกชายเป็นครั้งแรกในรอบสิบปี ทั้งคืนท่านไม่ยอมเอ่ยคำว่าคดีเลยสักคำ
- บทที่ 36 · คำถามข้อเดียวคุณนิดขยำโน้ตห้าข้อของอดีตทนายทิ้งต่อหน้าศาล แล้วเดินไปถามพยานบริษัทด้วยคำถามที่แม่คนไหนก็ถามได้
- บทที่ 37 · ลายเซ็นของผมธามยอมรับต่อหน้าศาลทุกตัวอักษร ยกเว้นชื่อเดียวที่ทุกคนในห้องรอให้เขาพูด
- บทที่ 38 · สายแรกหลังคำสั่งธามไม่มีทนาย ไม่มีบริษัท เหลือเบอร์โทรอยู่เบอร์เดียวที่เขาสัญญากับตัวเองว่าจะไม่กด
- บทที่ 39 · สมุดของลุงสมานภูผาไม่ห้ามธามสักคำ เขาไปเคาะประตูบ้านพยานที่ปิดปากมาสิบห้าปีแทน
- บทที่ 40 · บ้านฉันไม่ใช่ศาลศาลรับคำสารภาพของเขาไปแล้ว แต่โต๊ะกินข้าวบ้านแม่ยังไม่ยอมรับ
- บทที่ 41 · ต้องมีหมายค้นกระดาษทุกแผ่นชี้ไปที่โรงงานเดียวกัน แต่ไม่มีใครเปิดประตูบานนั้นได้ ถ้าศาลไม่สั่ง
- บทที่ 42 · จำเลยขอเป็นพยานไม่มีใครเห็นข้างในรั้วนั้น นอกจากคนที่เซ็นชื่อตัวเองไว้หน้าประตู
- บทที่ 43 · กับดักสำหรับคนส่งข่าวห้าคน ห้าที่อยู่ คืนนี้จะมีรถแค่คันเดียวที่เลี้ยวผิดทาง
- บทที่ 44 · คำสั่งจากประธานกล่องปลอมสี่พันหกร้อยใบถูกยึดในคืนเดียว แต่คนที่ถูกชี้ชื่อกลับไม่ได้อยู่ในรถคันไหนเลย
- บทที่ 45 · เมทาดาตาสามสิบเอ็ดฉบับลงชื่อเขาทุกฉบับ คืนนี้ทั้งคู่มีเวลาจนฟ้าสางเพื่อหาว่าใครเป็นคนพิมพ์
- บทที่ 46 · ผู้ถือหุ้น 40%ค่าเช่าโรงงานโคกยางไม่ได้จ่ายจากชื่อลุงวิโรจน์ ภูผาเลยต้องเปิดดูว่ามันจ่ายจากชื่อใคร
- บทที่ 47 · ข้อเสนอของเกดทนายเกดยอมเปิดปากเรื่องลุงวิโรจน์ทั้งหมด แลกกับเงื่อนไขข้อเดียวที่เธอเก็บไว้บอกตอนเที่ยงคืน
- บทที่ 48 · ห้องประชุมบอร์ดอีกครั้งธามยอมรับผิดได้แค่คำเดียว แล้วต้องเดินเข้าห้องที่เคยยกมือไล่เขา พร้อมสมุดเล่มเก่าของพยานที่เคยหายไป
- บทที่ 49 · คำแถลงฉบับไม่ซ่อนเหลือเวลาหนึ่งวันก่อนสืบพยาน ภูผาต้องเขียนทุกอย่างที่เคยปิดไว้ให้ศาลอ่าน รวมถึงเรื่องที่ไม่มีใครถาม
- บทที่ 50 · วันที่ 90สัญญาหมดตอนเที่ยงคืน คำให้การเริ่มเก้าโมงตรง และทั้งสองเรื่องมีพยานคนเดียวกัน
- บทที่ 51 · รักกันแล้วหลักฐานเปลี่ยนไหมทนายฝั่งจำเลยยกภาพสิบนาทีหลังเที่ยงคืนขึ้นกลางศาล ภูผามีเวลาตอบแค่ครั้งเดียว และเลือกไม่ซ่อนอะไรอีก
- บทที่ 52 · พ่อแกก็รู้ลุงวิโรจน์ขอซักค้านหลานด้วยตัวเอง และคำถามแรกไม่ได้เกี่ยวกับยาสักเม็ด
- บทที่ 53 · ใช่ครับคำตอบสองพยางค์ของธามทำให้ห้องพิจารณาเงียบสนิท จนทุกคนได้ยินเสียงบานพับประตูด้านหลัง
- บทที่ 54 · ไม่มีพยานหายอีกข้อความสามบรรทัดจากมุกทำให้ธามต้องยื่นมือถือข้ามไหล่ทนายโจทก์กลางห้องพิจารณา
- บทที่ 55 · เที่ยงคืนนี้สัญญาหมดศาลนัดวันอ่านคำพิพากษาแล้ว แต่นาฬิกาที่ภูผาต้องคืนเจ้าของ เดินเร็วกว่าปฏิทินของศาลหลายสิบวัน
- บทที่ 56 · มื้อสุดท้ายของสัญญาแม่ถามคำถามเดิมจากคืนแรกซ้ำทุกพยางค์ แต่คืนนี้คนที่ต้องตอบไม่ได้มีแค่ผู้ชายที่นั่งตรงข้ามผม
- บทที่ 57 · คดีนี้ขอยุติแขกที่แม่ไม่ได้เชิญมาถึงก่อนเที่ยงคืน พร้อมคำขอที่ภูผาปัดตกไม่ได้ ถ้ายังไม่ยอมพูดคำที่ค้างมาเก้าสิบวัน
- บทที่ 58 · สัญญาไม่มีวันหมดอายุเที่ยงคืนตรงในบ้านแม่ กระดาษแผ่นหนึ่งถูกฉีก อีกแผ่นยังไม่มีใครเซ็นได้จนจบ
- บทที่ 59 · คำพิพากษาศาลอ่านคำพิพากษาจบในสิบเก้านาที แต่คดีที่ภูผาไม่เคยรับกลับมารออยู่บนโต๊ะทำงานของเขาเอง
- บทที่ 60 · จำเลยตัวจริงแฟ้มคดีใหม่วางลงบนเคาน์เตอร์ร้านกาแฟ และสัญญาบนกระดาษเช็ดปากได้ข้อใหม่ที่ไม่มีทนายคนไหนกล้าเซ็น
เขียนโดย ลาเต้แก้วที่สอง · เรื่องสมมติ