บทที่ 20
แม่ที่ไม่เอาเงิน
“บัญชีร้านครับ”
ธามดันกล่องสีดำไถลไปบนโต๊ะกระจก มันหยุดห่างจากปลายนิ้วทนายเกดไม่ถึงคืบ สติกเกอร์เมล็ดกาแฟหงายขึ้นรับแสงไฟเมือง
“ยอดลาเต้เดือนนี้แย่ที่สุดตั้งแต่เปิดร้าน” เขาว่า “ผมนั่งทำใจอยู่”
กำลังโหลดเนื้อหา…
เขียนโดย ลาเต้แก้วที่สอง · เรื่องสมมติ