บทที่ 38
สายแรกหลังคำสั่ง
“บัตรผ่านของคุณจะถูกปิดแปดโมงเช้านะคะ”
เสียงมุกดังออกมาจากโทรศัพท์ที่คว่ำอยู่บนโต๊ะกระจก เบากว่าเสียงแอร์อยู่นิดเดียว
มือผมยังวางทับแฟ้มเล่มบางเล่มนั้น หนังสือขอถอนตัวของอาอยู่ใต้ฝ่ามือ หมึกลายเซ็นแห้งสนิท ขอบแฟ้มยังชนนาฬิกาสตีลตรงเดิม ตั้งแต่อาเลื่อนมันข้ามโต๊ะมาเมื่อสี่ชั่วโมงก่อน
กำลังโหลดเนื้อหา…
เขียนโดย ลาเต้แก้วที่สอง · เรื่องสมมติ