บทที่ 18
หมายเรียกบันทึกคลัง
เชือกป่านที่มัดสำนวนเก่าขาดดังเปาะ กองกระดาษสีเหลืองกรอบทรุดลงบนโต๊ะกินข้าว ฝุ่นฟุ้งขึ้นจับเลนส์แว่นของภูผาเป็นฝ้าบาง ๆ
“น้ำท่วมโกดัง” เขาอ่านจากแผ่นบนสุด “เอกสารเสียหายทั้งปี”
“ประโยคนั้นผมเซ็นไปเมื่อวันศุกร์ครับ”
กำลังโหลดเนื้อหา…
เขียนโดย ลาเต้แก้วที่สอง · เรื่องสมมติ