บทที่ 49
คำแถลงฉบับไม่ซ่อน
แม่ฉีกคำแถลงของผมออกเป็นสองท่อน
เสียงกระดาษขาดดังแควกกลางโต๊ะกินข้าว ทับเสียงนาฬิกาลูกตุ้มที่กำลังตีบอกเที่ยงครึ่ง
“ร่างที่สองแล้วนะลูก” แม่วางกระดาษสองซีกซ้อนกันข้างจานข้าวที่ผมยังไม่ได้แตะ “ยังซ่อนเหมือนร่างแรก”
กำลังโหลดเนื้อหา…
เขียนโดย ลาเต้แก้วที่สอง · เรื่องสมมติ