บทที่ 41
ต้องมีหมายค้น
“ไม่มีหมาย ผมเหยียบได้แค่หน้ารั้วครับ”
เสียงจากลำโพงโทรศัพท์แตกพร่าตรงคำว่า รั้ว แม่วางเครื่องไว้กลางโต๊ะไม้สัก ข้างใบสั่งพิมพ์กล่องที่เรียงขอบตรงไว้ตั้งแต่เมื่อคืน นิ้วชี้ผมกดอยู่บนบรรทัดเดียวในกระดาษแผ่นนั้นจนเล็บซีด
ตำบลโคกยาง
กำลังโหลดเนื้อหา…
เขียนโดย ลาเต้แก้วที่สอง · เรื่องสมมติ