บทที่ 32
คุณคือเหตุผลที่ผมจะแพ้
พวงกุญแจหล่นกระทบพื้นกระเบื้องดังแกร๊ง ประตูห้องหลังร้านเปิดได้แค่ครึ่งบาน
มือที่ทำมันหล่นยังค้างอยู่ตรงลูกบิด มือคนแก่ ข้อนิ้วปูด ผิวบางจนเห็นเส้นเลือดสีเขียว ปลายแขนเสื้อเป็นลายสก็อตสีแดงซีด
ลุงสมานยืนอยู่ในช่องประตู แว่นหนาเตอะสะท้อนแสงจากหน้าต่าง ผมมองไม่เห็นตาเขา
กำลังโหลดเนื้อหา…
เขียนโดย ลาเต้แก้วที่สอง · เรื่องสมมติ