บทที่ 43
กับดักสำหรับคนส่งข่าว
“เขียนชื่อผมลงไปครับ”
ธามเลื่อนกล่องทิชชูข้ามโต๊ะไม้สักมาหยุดชิดมือผม นาฬิกาสตีลบนข้อมือเขากระทบขอบโต๊ะดังกริ๊ก
ทิชชูตรงหน้าผมมีชื่อเดียว เกศินี หมึกซึมจนตัวอักษรบวม ปลายปากกายังกดค้างตรงสระอีตัวท้าย
กำลังโหลดเนื้อหา…
เขียนโดย ลาเต้แก้วที่สอง · เรื่องสมมติ