บทที่ 45
เมทาดาตา
ธามปล่อยปึกกระดาษลงบนพื้นหน้าประตูห้องผม ลวดเย็บมุมดีดหลุดกระทบบานประตูดังแกร๊ก แผ่นบนสุดไถลมาหยุดที่ปลายเท้าผม
“สามสิบเอ็ดฉบับ” ธามว่า “ลงชื่อผมทุกฉบับครับ ทนาย”
เขายืนอยู่กลางทางเดินในสูทดำ เนกไทถูกดึงลงมาหลวมถึงกระดุมเม็ดที่สอง ตาแดงทั้งสองข้าง มือซ้ายถือแก้วกระดาษใบหนึ่ง ข้างแก้วเขียนเลขสองด้วยเมจิกสีดำ
กำลังโหลดเนื้อหา…
เขียนโดย ลาเต้แก้วที่สอง · เรื่องสมมติ