บทที่ 21
แขกของแม่
“แม่วางจานไว้สี่ใบนะ”
กำไลหยกกระทบขอบโต๊ะไม้สักดังกริ๊ง ท่านศศิธรวางจานกระเบื้องขอบน้ำเงินใบสุดท้ายลงตรงหัวโต๊ะ ฝั่งที่ไม่เคยมีใครนั่ง แล้วใช้ปลายนิ้วจัดช้อนส้อมให้ตรง
ภูผามองจานใบนั้น แล้วมองเก้าอี้ว่างข้าง ๆ
กำลังโหลดเนื้อหา…
เขียนโดย ลาเต้แก้วที่สอง · เรื่องสมมติ