บทที่ 40
บ้านฉันไม่ใช่ศาล
“ข้าพเจ้าเป็นผู้ลงนามปล่อยยาล็อตนั้นด้วยมือตัวเอง”
ผู้พิพากษาอ่านประโยคนั้นจากกระดาษในมือ เสียงเรียบ ไม่เน้นคำไหนเป็นพิเศษ แต่ไส้ปากกาในมือผมเด้งออกมาเอง แกร็ก
ธามยืนอยู่ตรงโต๊ะฝั่งจำเลย สูทดำ ผมยังยุ่งทั้งที่หวีมาแล้ว มือซ้ายวางบนขอบโต๊ะไม้ นาฬิกาสตีลรับแสงไฟเพดานวาบหนึ่ง เขาไม่หันมาทางแถวหลังเลยสักครั้ง
กำลังโหลดเนื้อหา…
เขียนโดย ลาเต้แก้วที่สอง · เรื่องสมมติ