ข้ามไปยังเนื้อหา
MIRARAMA
จ้างแฟนปลอม 90 วัน ไม่รู้ว่าเขาคือประธานบริษัทที่ผมกำลังจะฟ้อง

บทที่ 40

บ้านฉันไม่ใช่ศาล

“ข้าพเจ้าเป็นผู้ลงนามปล่อยยาล็อตนั้นด้วยมือตัวเอง”

ผู้พิพากษาอ่านประโยคนั้นจากกระดาษในมือ เสียงเรียบ ไม่เน้นคำไหนเป็นพิเศษ แต่ไส้ปากกาในมือผมเด้งออกมาเอง แกร็ก

ธามยืนอยู่ตรงโต๊ะฝั่งจำเลย สูทดำ ผมยังยุ่งทั้งที่หวีมาแล้ว มือซ้ายวางบนขอบโต๊ะไม้ นาฬิกาสตีลรับแสงไฟเพดานวาบหนึ่ง เขาไม่หันมาทางแถวหลังเลยสักครั้ง

กำลังโหลดเนื้อหา…

เขียนโดย ลาเต้แก้วที่สอง · เรื่องสมมติ