บทที่ 31
เจ้าของร้านกาแฟคนเดิม
"ป้ายเขียนว่าปิด ฉันอ่านออก"
ท่านศศิธรยืนอยู่ในร้านแล้วตอนผมเงยหน้าจากเครื่องบด ประตูกระจกยังแง้มค้าง ปลายนิ้วท่านแตะกระดิ่งทองเหลืองเหนือศีรษะ กำไลหยกเลื่อนลงมาชนข้อมือ
กรุ๊ง
กำลังโหลดเนื้อหา…
เขียนโดย ลาเต้แก้วที่สอง · เรื่องสมมติ