บทที่ 52
พ่อแกก็รู้
แหวนวงนั้นไม่ได้เคาะลงบนแฟ้ม
“ทนายโจทก์หมดคำถามครับท่าน”
ผมยังไม่ทันนั่ง คุณวิโรจน์ก็หมุนแหวนออกจากนิ้วนางช้า ๆ แล้ววางลงบนสมุดกระดาษเหลืองของทนายข้างตัว ตราประจำตระกูลหงายขึ้นหาเพดาน
กำลังโหลดเนื้อหา…
เขียนโดย ลาเต้แก้วที่สอง · เรื่องสมมติ