ข้ามไปยังเนื้อหา
MIRARAMA
แม่ด่าผมทุกวันที่ไม่ได้เป็นหมอ ทั้งที่ผมคือหมอที่ผ่าตัดแม่

นิยาย

แม่ด่าผมทุกวันที่ไม่ได้เป็นหมอ ทั้งที่ผมคือหมอที่ผ่าตัดแม่

เขียนโดย เจ้าสัวรองเท้าแตะ

คนเล่าเรื่องจากแผงข้างตลาด ที่ไม่เคยเชื่อว่าคนดูได้จากรองเท้า

ออกแล้ว 42/55 บท · บทใหม่เร็ว ๆ นี้

ก้อง วัย 34 ถูกเจ๊ลำดวนแม่เจ้าของร้านขายยาแผนโบราณในเชียงใหม่ประจานว่าเรียนหมอไม่จบ แม่ยกย่องหลาน 'หมอธาม' เป็นหมอของบ้านและกำลังจะยกร้านให้ แต่ก้องคือศัลยแพทย์ประสาทที่ผ่าตัดเนื้องอกให้แม่เมื่อปีก่อนโดยแม่ไม่รู้ และธามเป็นหมอปลอม

เริ่มอ่านบทที่ 1

สารบัญ · 42 บท

  1. 1บทที่ 1 · เสื้อกาวน์ตัวเก่าเสื้อกาวน์ตัวนั้นฟาดเข้าที่หน้าก้องก่อนที่เขาจะทันวางกระเป๋าลงจากบ่าฟรี
  2. 2บทที่ 2 · วิตามินบำรุงสมองคืนนี้ก้องได้นั่งกินข้าวข้างถังขยะ และในถังขยะใบนั้นมีสิ่งที่อาจฆ่าแม่เขาได้ฟรี
  3. 3บทที่ 3 · ลุงพูดไม่ชัดทั้งร้านบอกให้ลุงดมยาหม่อง มีคนเดียวที่บอกให้รีบไป และคนคนนั้นโดนด่าฟรี
  4. บทที่ 4 · สามเหตุผลที่พูดไม่ได้ประโยคเดียวที่ก้องพูดไม่ได้ มีราคาเท่าชีวิตแม่ และมีคนเริ่มเอื้อมมือมาหยิบแฟ้มของแม่แล้ว
  5. บทที่ 5 · ใบมอบอำนาจในกองใบเสร็จแม่สั่งให้ลูกตำยาจนมือพอง แต่ของที่อันตรายที่สุดในร้านเช้านั้นคือปากกาด้ามเดียว
  6. บทที่ 6 · หมอธามจับชีพจรไม่เป็นป้าคำล้มลงหน้าร้าน มือที่สั่นกับมือที่นิ่งอยู่ห่างกันแค่คืบ แต่แม่ยังเลือกเชื่อมือที่สั่น
  7. บทที่ 7 · ยาต้องฉีดเพิ่มแม่ปวดหัวจนโถยาหอมหลุดมือ ลูกชี้ทางไปโรงพยาบาล หลานชี้ทางไปคลินิก แล้วแม่ก็เลือกทางที่หายเร็วกว่า
  8. บทที่ 8 · แม่คุยกับรูปถ่ายเที่ยงคืน แม่พูดกับคนในกรอบรูปด้วยเสียงที่ไม่เคยใช้กับใครในบ้านนี้
  9. บทที่ 9 · หมอเจ้าของไข้ประตูห้องตรวจสามเปิดออก ทุกคนในห้องหันไปมอง ยกเว้นคนไข้
  10. บทที่ 10 · แกขโมยเสื้อหมอใครมาแม่เงยหน้าขึ้นจนเห็นเต็มตา แต่สิ่งที่แม่เลือกเชื่อไม่ใช่สิ่งที่อยู่ตรงหน้า
  11. บทที่ 11 · ข้อตกลงของคนสองหน้าธามยื่นกระดาษแผ่นเดียวให้ก้อง ในแผ่นนั้นมีชื่อเขาอยู่สองช่อง และช่องหนึ่งเป็นชื่อที่แม่ไม่เคยได้ยิน
  12. บทที่ 12 · ใบที่หมอเซ็นกระดาษแผ่นเดียวกัน ถ้าลูกยื่นให้ แม่ขยำทิ้ง แต่ถ้าหมอเซ็นมา แม่ยอมอ่านจนจบ
  13. บทที่ 13 · แขกเกียรติยศแม่อยากเลี้ยงข้าวขอบคุณหมอที่ช่วยชีวิตแม่ และหลานก็ช่วยแม่ส่งคำเชิญถึงมือหมอคนนั้นจนได้
  14. บทที่ 14 · บัตรนักศึกษาในลิ้นชักแม่สั่งลูกห้ามโผล่หน้าในงาน แต่ลิ้นชักล่างสุดของแม่เก็บของอีกอย่างไว้
  15. บทที่ 15 · เงินค่าเทอมเมื่อสิบห้าปีก่อนสมุดเล่มเดียวที่แม่ไม่ยอมทิ้ง มีลายมือของอีกคนซ่อนอยู่หน้าสุดท้าย
  16. บทที่ 16 · มือที่เก็บกระเป๋าแม่ทำกระเป๋าหล่นหน้าห้องตรวจ และหมอคนที่ก้มลงเก็บให้ไม่ยอมเงยหน้า
  17. บทที่ 17 · ผู้ช่วยถูพื้นแม่ขอดูมือลูกแค่แป๊บเดียว แต่หลานกลับยื่นรูปใบหนึ่งมาให้ดูแทน
  18. บทที่ 18 · ที่นี่มีก้องคนเดียวแม่หิ้วปิ่นโตไปโรงพยาบาลเพื่อดูลูกถูพื้น แต่พยาบาลคนนั้นกลับหันไปถามหลานแทน
  19. บทที่ 19 · ฤกษ์ใหม่หลานท่องเลขหมอได้ในที่สุด แต่ตกค่ำเขากลับมาที่ร้านพร้อมซองแดงกับวันที่ใหม่
  20. บทที่ 20 · ความเห็นที่สองฟิล์มแผ่นใหม่บอกว่าต้องผ่าภายในสองสัปดาห์ แต่แม่เชื่อหมออีกคนมากกว่า
  21. บทที่ 21 · ฟิล์มสองแผ่นแม่จะได้ฟังหมอสองคนในห้องเดียวกัน ส่วนไอ้ก้องต้องถือไม้ถูพื้นรออยู่หน้าประตู
  22. บทที่ 22 · หนังสือจากแพทยสภาก้องพร้อมจะพูดประโยคที่เก็บไว้สิบห้าปีแล้ว แต่มีคนชิงเขียนมันลงกระดาษไปก่อน
  23. บทที่ 23 · หมอใหม่ของแม่แม่ได้หมอคนใหม่ที่ใจดีกว่าหมอเทวดา ส่วนลูกชายที่เพิ่งโดนพักงานทำได้อย่างเดียวคือตักแกงใส่ถ้วยให้แม่
  24. บทที่ 24 · คลินิกไม่มีใบอนุญาตหมอใหม่ของแม่มาเอาแฟ้มพร้อมรอยยิ้ม ส่วนก้องมีกระดาษพับสี่แผ่นเดียวในกระเป๋ากางเกง
  25. บทที่ 25 · แกเป็นใครมาสั่งก้องมีประโยคเดียวที่หยุดแม่ได้ แต่ทุกครั้งที่เขาอ้าปาก เส้นเลือดที่ขมับแม่ก็เต้นเร็วขึ้นอีกจังหวะ
  26. บทที่ 26 · ญาติผู้ลงนามในโรงพยาบาลที่เขาเคยผ่าตัดแม่ ก้องเหลือสิทธิ์อยู่อย่างเดียว คือยืนหลังกระจก
  27. บทที่ 27 · ข้อเสนอของน้าจันทร์น้าจันทร์ยื่นข้อเสนอที่คืนเสื้อกาวน์ให้ก้องได้ แลกกับความเงียบอีกครั้งเดียว
  28. บทที่ 28 · ประโยคเดิมคำต่อคำสิบห้าปีผ่านไป แม่ยังจำประโยคไล่ลูกได้ครบทุกคำ ลูกเองก็จำได้
  29. บทที่ 29 · ปิ่นโตฝาบุบคืนแรกที่ไม่มีบ้านให้กลับ เหลือเวลาจ่ายค่าตั๋วหนึ่งนาที แต่สิ่งที่อยู่ในซองสีน้ำตาลกำลังนับถอยหลังเร็วกว่า
  30. บทที่ 30 · นโยบายฉุกเฉินแฟ้มที่ปิดไว้ตั้งแต่คืนนั้นถูกเปิดออกต่อหน้าธาม แต่ธามยังเหลือไพ่อีกใบ
  31. บทที่ 31 · พยานคนสำคัญพรุ่งนี้เก้าโมง แม่ต้องให้การเรื่องหมอที่ช่วยชีวิตตัวเอง และธามเขียนบทให้แม่ไว้แล้วทุกคำ
  32. บทที่ 32 · หมอคนนั้นของแม่คืนก่อนให้การ แม่มีเรื่องหมอคนหนึ่งอยากเล่า และคนฟังเหลืออยู่คนเดียว
  33. บทที่ 33 · คำให้การที่กลับข้างแม่ยกมือสาบานด้วยนิ้วที่ยังเปื้อนหมึกของลูก ส่วนบทที่ธามเขียนให้ เหลือบรรทัดที่แม่ยังไม่ได้อ่านอยู่บรรทัดเดียว
  34. บทที่ 34 · ผมผ่าตัดแม่เองครับประโยคเดียวที่ก้องกลืนไว้สิบห้าปีหลุดออกจากปากแล้ว และคนแรกที่ตอบมันคือจอวัดความดันของแม่
  35. บทที่ 35 · อย่างน้อยธามไม่เคยโกหกแพทยสภาคืนชื่อให้ก้องครบทุกตัวอักษร แต่ห้ามมือคู่นั้นแตะหัวแม่อีก และแม่เลือกแล้วว่ามือใครจะได้แตะแทน
  36. บทที่ 36 · ผมผ่าเองก็ได้คลินิกที่แม่ฝากหัวไว้ถูกปิดภายในบ่ายเดียว แล้วคนที่ยื่นมือมาแทนคือคนที่ไม่ควรถือมีดที่สุดในห้อง
  37. บทที่ 37 · ใบปริญญาในกรอบทองแม่ไม่เชื่อกระดาษจากลูกที่โกหกมาสิบห้าปี เลยสั่งให้หลานยกของจริงมาวางบนตักตัวเอง
  38. บทที่ 38 · ให้ตายไปพร้อมความผิดแม่รู้ความจริงครบทุกบรรทัดแล้ว แต่สิ่งแรกที่แม่ทำคือล็อกประตู
  39. บทที่ 39 · หมอของแม่อยู่ตรงนี้ประตูห้องแม่ล็อกจากข้างใน และกุญแจดอกเดียวที่เหลืออยู่ในมือคนที่ไม่มีใครนึกถึง
  40. บทที่ 41 · ก่อนเข้าห้องผ่าตัดแม่มีคำถามสองข้อก่อนเข้าห้องผ่าตัด และลูกยอมตอบได้แค่ข้อเดียว
  41. บทที่ 42 · ไฟหน้าห้องผ่าตัดบ่ายวันเดียวกัน ห่างกันแค่ครึ่งชั่วโมง มีคนต้องลงมือสองที่ ที่หนึ่งคือสำนักงานที่ดิน อีกที่อยู่หลังประตูบานเขียว
  42. บทที่ 44 · นามสกุลของผู้ชายคนนั้นผ่าตัดจบแล้ว แต่นาฬิกาเรือนใหม่เพิ่งเริ่มเดิน และมีคนถือดอกไม้มารอที่ทางเดิน

เขียนโดย เจ้าสัวรองเท้าแตะ · เรื่องสมมติ