ข้ามไปยังเนื้อหา
MIRARAMA
แม่ด่าผมทุกวันที่ไม่ได้เป็นหมอ ทั้งที่ผมคือหมอที่ผ่าตัดแม่

บทที่ 7

ยาต้องฉีดเพิ่ม

โถยาหอมหลุดจากมือแม่ แตกเพล้งกลางร้าน

ผงสีน้ำตาลกระจายเป็นวงบนพื้นกระเบื้อง แม่ไม่ก้มมอง มือซ้ายตะปบไปที่ท้ายทอย นิ้วกดลงตรงรอยแผลเล็กใต้ไรผมหงอก

“บ่เป็นหยัง” แม่ว่า “มือลื่น”

กำลังโหลดเนื้อหา…

เขียนโดย เจ้าสัวรองเท้าแตะ · เรื่องสมมติ