บทที่ 37
ใบปริญญาในกรอบทอง
ซองสีขาวใบบางตกลงกลางถาดอาหาร มือแม่ปัดมันทิ้งทันที ปิ่นโตชั้นบนคว่ำ ข้าวต้มปลาร้อน ๆ ราดหลังมือขวาของก้องเต็มชั้น กลิ่นคาวปลากับขิงลอยขึ้นจากถาด
น้ำข้าวไหลลงตามรอยแผลไฟลวกเท่าเหรียญสิบ แล้วหยดลงบนรองเท้าแตะยางสีน้ำเงิน
แม่ยังยกมือค้างเหนือถาด นิ้วชี้ที่มีจุดหมึกจาง ๆ ชี้ลงไปที่ซอง
กำลังโหลดเนื้อหา…
เขียนโดย เจ้าสัวรองเท้าแตะ · เรื่องสมมติ