ข้ามไปยังเนื้อหา
MIRARAMA
แม่ด่าผมทุกวันที่ไม่ได้เป็นหมอ ทั้งที่ผมคือหมอที่ผ่าตัดแม่

บทที่ 9

หมอเจ้าของไข้

“แกเอาใบนี้ไปทำหยัง ยับอย่างกับผ้าขี้ริ้ว”

ป้ากระชากใบเสร็จร้านลำดวนออกจากซองหน้าแฟ้มสีฟ้าบนตักธาม กระดาษยับเป็นก้อน คลี่ออกแล้วยังมีรอยนิ้วโป้งเลอะหมึกน้ำเงินอยู่ตรงบรรทัดสุดท้าย

ธามมองรอยนั้น มันคือรอยนิ้วโป้งของเขาเอง

กำลังโหลดเนื้อหา…

เขียนโดย เจ้าสัวรองเท้าแตะ · เรื่องสมมติ