บทที่ 24
คลินิกไม่มีใบอนุญาต
แฟ้มสีฟ้าหนาสองนิ้วกระแทกเข้ากลางอกก้องดังปึก
“ถือให้ผมแป๊บ” หมอประเสริฐว่า “คุณถนัดถือของ”
ก้องยกมือรับไว้ก่อนแฟ้มจะร่วง สติกเกอร์บนสันพิมพ์ตัวดำ นางลำดวน ตามด้วยเลขประจำตัวผู้ป่วยเจ็ดหลัก เลขชุดนี้เขาจำแม่นกว่าเลขบัตรประชาชนตัวเอง
กำลังโหลดเนื้อหา…
เขียนโดย เจ้าสัวรองเท้าแตะ · เรื่องสมมติ