บทที่ 38
ให้ตายไปพร้อมความผิด
กรอบทองฟาดลงพื้นห้องคนไข้ กระจกแตกเป็นเสี้ยวยาว ชื่อธามภาษาอังกฤษจมอยู่ใต้รอยร้าว
ลำดวนยังยกสองมือค้างอยู่เหนือตัก นิ้วชี้ที่มีจุดหมึกจาง ๆ สั่นจนแว่นอ่านหนังสือหลุดจากมือร่วงลงบนผ้าห่ม
“พูดใหม่” เธอว่า
กำลังโหลดเนื้อหา…
เขียนโดย เจ้าสัวรองเท้าแตะ · เรื่องสมมติ