ข้ามไปยังเนื้อหา
MIRARAMA
แม่ด่าผมทุกวันที่ไม่ได้เป็นหมอ ทั้งที่ผมคือหมอที่ผ่าตัดแม่

บทที่ 25

แกเป็นใครมาสั่ง

“แม่ครับ วางปากกาก่อน”

มือขวาที่พันผ้าก๊อซตบลงบนกระดาษดังปั๊บ ทับช่องลายมือชื่อไว้ทั้งช่อง ปลายปากกาทองครูดข้ามหลังมือเขา ลากหมึกน้ำเงินเป็นเส้นยาวบนผ้าขาว

กระดิ่งหน้าร้านยังแกว่งไม่หยุด กรุ๊งกริ๊ง

กำลังโหลดเนื้อหา…

เขียนโดย เจ้าสัวรองเท้าแตะ · เรื่องสมมติ