บทที่ 19
ฤกษ์ใหม่
“ว.สามหนึ่งแปดเจ็ดสี่ครับ”
ธามเขียนตามเสียงตัวเอง ปลายปากกาจิกลงบนสมุดปกดำ หมึกน้ำเงินซึมเป็นจุดก่อนตัว ว. จะขึ้นรูป เลขห้าตัวเรียงลงช่องเร็วจนหัวเลขแปดไม่ปิด
ธามไม่ได้จำเลขนี้ไว้ เขาอ่านมันจากจอโทรศัพท์ในมือซ้าย เป็นรูปป้ายอะคริลิกหน้าคลินิกที่หมอประเสริฐสั่งทำเมื่อต้นปี เลขสีทองอยู่ใต้ชื่อ “นพ.ธาม” ชื่อตัวใหญ่กว่าเลข
กำลังโหลดเนื้อหา…
เขียนโดย เจ้าสัวรองเท้าแตะ · เรื่องสมมติ