ข้ามไปยังเนื้อหา
MIRARAMA
แม่ด่าผมทุกวันที่ไม่ได้เป็นหมอ ทั้งที่ผมคือหมอที่ผ่าตัดแม่

บทที่ 35

อย่างน้อยธามไม่เคยโกหก

หมอนใบนั้นลอยข้ามเตียงมาตกแทบเท้าก้อง

ผ้าขนหนูผืนเล็กที่เขาพับรองไว้ใต้ขอบซ้ายคลี่ออกกลางอากาศ แล้วร่อนลงบนรองเท้าแตะยางสีน้ำเงินของเขา

แม่นอนหงายตัวตรงบนเตียง ไม่มีหมอนรองหัว แขนขวายังค้างอยู่ปลายวงที่เพิ่งเหวี่ยง จุดหมึกน้ำเงินบนนิ้วชี้จางลงจนเหลือเท่าปลายเข็ม

กำลังโหลดเนื้อหา…

เขียนโดย เจ้าสัวรองเท้าแตะ · เรื่องสมมติ