ข้ามไปยังเนื้อหา
MIRARAMA
แม่ด่าผมทุกวันที่ไม่ได้เป็นหมอ ทั้งที่ผมคือหมอที่ผ่าตัดแม่

บทที่ 32

หมอคนนั้นของแม่

“จะคืนก็คืนต่อหน้าฉัน”

เชือกสีแดงซีดครูดหลุดจากปลายนิ้วก้อง กุญแจทองเหลืองถูกกระชากหายเข้าไปใต้ประตูเหล็กหน้าร้าน เหลือแต่ช่องสูงสองนิ้ว กับแสงไฟสีส้มที่ลอดออกมาตกบนฟุตปาธ

ก้องยังนั่งยองอยู่ตรงนั้น มือขวาค้างกลางอากาศ รอยไฟลวกหลังมือขาวซีดใต้ไฟถนน

กำลังโหลดเนื้อหา…

เขียนโดย เจ้าสัวรองเท้าแตะ · เรื่องสมมติ