บทที่ 32
หมอคนนั้นของแม่
“จะคืนก็คืนต่อหน้าฉัน”
เชือกสีแดงซีดครูดหลุดจากปลายนิ้วก้อง กุญแจทองเหลืองถูกกระชากหายเข้าไปใต้ประตูเหล็กหน้าร้าน เหลือแต่ช่องสูงสองนิ้ว กับแสงไฟสีส้มที่ลอดออกมาตกบนฟุตปาธ
ก้องยังนั่งยองอยู่ตรงนั้น มือขวาค้างกลางอากาศ รอยไฟลวกหลังมือขาวซีดใต้ไฟถนน
กำลังโหลดเนื้อหา…
เขียนโดย เจ้าสัวรองเท้าแตะ · เรื่องสมมติ