บทที่ 30
นโยบายฉุกเฉิน
“กดปุ่มนั้น ผมเซ็นใบลาออกให้คุณคืนนี้เลย”
นิ้วโป้งของก้องค้างอยู่เหนือปุ่มสีเขียว ตัวเลขบนจอเดินลงไปถึง 00:41 มืออีกข้างยังชูฟิล์มสมองของแม่ทาบกับไฟนีออน
ผู้อำนวยการยืนอยู่ปลายม้านั่ง ผมขาวสั้นตรงขมับเปียกเหงื่อ เนกไทสีกรมคลายลงมาครึ่งปม กระเป๋าเอกสารหนังสีดำหนีบอยู่ใต้แขน เสื้อสูทสีเทาพาดอยู่บนแขนอีกข้าง ยับเป็นทางตรงที่ถูกพับยัดเบาะหลังรถ
กำลังโหลดเนื้อหา…
เขียนโดย เจ้าสัวรองเท้าแตะ · เรื่องสมมติ