ข้ามไปยังเนื้อหา
MIRARAMA
แม่ด่าผมทุกวันที่ไม่ได้เป็นหมอ ทั้งที่ผมคือหมอที่ผ่าตัดแม่

บทที่ 18

ที่นี่มีก้องคนเดียว

“ผมอยู่ครับ”

ก้องตอบโดยไม่ต้องก้มดูรูป เขารู้ว่านิ้วแม่กดอยู่ตรงไหน กล่องไฟสีแดงเหนือประตูบานคู่สีเทา ตัวหนังสือที่เขาอ่านทุกเช้ามาสิบปี

แม่ไม่ลดรูปลง

กำลังโหลดเนื้อหา…

เขียนโดย เจ้าสัวรองเท้าแตะ · เรื่องสมมติ