ข้ามไปยังเนื้อหา
MIRARAMA
แม่ด่าผมทุกวันที่ไม่ได้เป็นหมอ ทั้งที่ผมคือหมอที่ผ่าตัดแม่

บทที่ 16

มือที่เก็บกระเป๋า

แฟ้มเวชระเบียนสีฟ้าตบลงกลางอกเสื้อกาวน์ของก้องดังปึก ปรางกดมันค้างไว้ ไม่ให้เขาก้าวต่อ

“แม่หมอ” ปรางว่า “หน้าเคาน์เตอร์ ห้าเมตร”

ก้องหยุดเท้า รองเท้าแตะยางสีเขียวเสียดพื้นดังเอี๊ยด

กำลังโหลดเนื้อหา…

เขียนโดย เจ้าสัวรองเท้าแตะ · เรื่องสมมติ