บทที่ 22
หนังสือจากแพทยสภา
ปลายปากกากดลงบนช่องว่างแรงจนกระดาษขาดเป็นรอยยาว
บุตร
ก้องยกปากกาขึ้น หมึกน้ำเงินซึมผ่านรอยขาดลงไปเปื้อนโต๊ะเหล็กในห้องตรวจสาม ตัวหนังสือเอียงขวาเหมือนลายมือเขาทุกตัว ไม่มีเส้นไหนสั่น
กำลังโหลดเนื้อหา…
เขียนโดย เจ้าสัวรองเท้าแตะ · เรื่องสมมติ