บทที่ 42
ไฟหน้าห้องผ่าตัด
“บ่ายสองค่ะ” ปรางว่า
แม่ดีดตัวขึ้นจากหมอน สายน้ำเกลือตึงเปรี๊ยะ เสาแขวนถุงโยกไปกระทบขอบเตียงดังเคร้ง
ก้องกดบ่าแม่ไว้ด้วยฝ่ามือขวา แผลไฟลวกบนหลังมือหงายขึ้นรับไฟเพดาน ฝ่ามือแนบอยู่กับผ้าเสื้อลายดอก ใต้ผ้านั้นมีไหล่แม่ที่ยังสั่นค้างจากการร้องไห้เมื่อครู่
กำลังโหลดเนื้อหา…
เขียนโดย เจ้าสัวรองเท้าแตะ · เรื่องสมมติ