ข้ามไปยังเนื้อหา
MIRARAMA
แม่ด่าผมทุกวันที่ไม่ได้เป็นหมอ ทั้งที่ผมคือหมอที่ผ่าตัดแม่

บทที่ 27

ข้อเสนอของน้าจันทร์

“ก้องเกียรติ…” ป้าดวนว่า ลิ้นยังพันกันเพราะยา “ไผ”

แผ่นรองเขียนในมือพยาบาลหยุดค้างระดับอก ปากกาที่ห้อยเชือกแกว่งกระทบขอบกระดาน ก๊อก ก๊อก

ธามก้าวเข้าไปยืนบังระหว่างเตียงกับประตูกระจกก่อนจะทันคิด เสื้อกาวน์ขาวปิดช่องม่านไปเกินครึ่ง ตาขวาของป้าที่กำลังเลื่อนไปทางประตูมาชนกระดุมเม็ดที่สามบนอกเขาแทน

กำลังโหลดเนื้อหา…

เขียนโดย เจ้าสัวรองเท้าแตะ · เรื่องสมมติ