ข้ามไปยังเนื้อหา
MIRARAMA
แม่ด่าผมทุกวันที่ไม่ได้เป็นหมอ ทั้งที่ผมคือหมอที่ผ่าตัดแม่

บทที่ 29

ปิ่นโตฝาบุบ

ปี๊ด

ไฟดวงเล็กบนเครื่องอ่านบัตรหน้าห้องพักแพทย์ชั้นหกกะพริบเป็นสีแดง

ก้องดึงบัตรออกมาเช็ดกับชายเสื้อยืดสีเข้ม แล้วแตะใหม่ นิ้วโป้งกดลงบนรูปตัวเองจนขอบพลาสติกโก่ง ใต้ไฟนีออน รอยไฟลวกบนหลังมือขวาขาวซีดกว่าผิวรอบข้าง

กำลังโหลดเนื้อหา…

เขียนโดย เจ้าสัวรองเท้าแตะ · เรื่องสมมติ