ข้ามไปยังเนื้อหา
MIRARAMA
แม่ด่าผมทุกวันที่ไม่ได้เป็นหมอ ทั้งที่ผมคือหมอที่ผ่าตัดแม่

บทที่ 21

ฟิล์มสองแผ่น

“สามมิลค่ะ”

ปรางตบสำเนาจดหมายหัวทองลงบนกระจกหน้าต่างทางเดินดังแปะ นิ้วชี้กดลงบนบรรทัดเดียวจนเล็บซีดขาว

ก้องก้มลงอ่านตัวหนังสือใต้นิ้วเธอ ขนาดรอยโรคประมาณสามมิลลิเมตร ไม่มีการเปลี่ยนแปลง

กำลังโหลดเนื้อหา…

เขียนโดย เจ้าสัวรองเท้าแตะ · เรื่องสมมติ