ข้ามไปยังเนื้อหา
MIRARAMA
ดีไซเนอร์ตัวใหญ่ที่ถูกซ่อนหลังแบรนด์นางแบบดัง วันเปิดตัวคอลเลกชันเธอจะขึ้นเวทีเอง

นิยาย

ดีไซเนอร์ตัวใหญ่ที่ถูกซ่อนหลังแบรนด์นางแบบดัง วันเปิดตัวคอลเลกชันเธอจะขึ้นเวทีเอง

เขียนโดย ตีสองสิบเจ็ด

นอนไม่หลับมาตั้งแต่เด็ก เลยเขียนสิ่งที่ได้ยินตอนตีสอง

ออกแล้ว 23/60 บท · บทใหม่เร็ว ๆ นี้

ดีไซเนอร์ไซส์ใหญ่ออกแบบทุกชุดให้แบรนด์ของนางแบบดังมา 5 ปีโดยไม่มีชื่อ นักลงทุนหนุ่มที่จะซื้อแบรนด์ต้องการพบ 'มือออกแบบตัวจริง' ก่อนเซ็น และเขาไม่สนว่าเธอใส่ชุดไซส์อะไร

เริ่มอ่านบทที่ 1

สารบัญ · 23 บท

  1. 1บทที่ 1 · รอยเย็บบนเสื้อเธอชุดราตรีสีงาช้างตัวนั้นฟาดลงบนหน้าข้าวหอม ผ้าไหมเย็นเฉียบพันรอบคอเธอเหมือนงูตัวหนึ่งฟรี
  2. 2บทที่ 2 · คนเย็บผ้าในรายชื่อห้าปี สมุดสเก็ตช์เต็มชั้น แต่ในเอกสารที่จะส่งให้นักลงทุน ชื่อเธอเหลือแค่คำว่า "ช่างตัดเย็บฟรี
  3. 3บทที่ 3 · ไม่มีไซส์เธอหรอกเธอยืนอยู่หลังหุ่นโชว์ แก้ผ้าให้นางแบบที่อ้างว่าออกแบบเอง จนนักลงทุนถามคำถามที่ทั้งห้องตอบไม่ได้ฟรี
  4. บทที่ 4 · สัญญาห้าปีก่อนเธอเล่าความลับห้าปีให้ผู้ช่วยฟังเป็นครั้งแรก ก่อนเสียงฝีเท้าผู้ชายคนหนึ่งจะขึ้นบันไดห้องแถวมา
  5. บทที่ 5 · คุยเรื่องผ้าเขาขึ้นมาถึงสตูดิโอพร้อมสูทเก่าตัวหนึ่ง คุยแต่เรื่องผ้าทั้งคืน ส่วนข้างล่าง มีรถอีกคันจอดรออยู่
  6. บทที่ 6 · สามนาทีหลังเวทีนางแบบเจ้าของแบรนด์ตัดชุดทิ้งเองจนพัง แล้วชี้หน้าโทษเธอ เธอมีเวลาสามนาที ก่อนไฟเวทีจะส่องลงมา
  7. บทที่ 7 · หน้าตาไม่ได้ออกแบบทุกตัวเลขบอกให้เขาซื้อหน้าของนางแบบ แต่ในกระเป๋าเสื้อเขามีสายวัดตัวเส้นหนึ่ง ที่บอกคนละเรื่อง
  8. บทที่ 8 · ลายเซ็นในรอยเย็บเธอต้องวาดงานห้าปีของตัวเองใหม่ด้วยลายมือของคนอื่นให้เสร็จในคืนเดียว แต่เธอซ่อนบางอย่างไว้ทุกแผ่น
  9. บทที่ 9 · วาดชุดเดียวกันกระดาษสองแผ่น ดินสอสองแท่ง ชุดเดียวกัน สิบห้านาทีจะบอกว่ามือใครเป็นคนออกแบบ
  10. บทที่ 10 · ผมต้องการให้คุณเลือกเขารู้ความลับของเธอแล้ว แต่เขาไม่ได้มาเพื่อให้เธอสารภาพ
  11. บทที่ 11 · สัญญาหมดอายุคืนเปิดตัวห้าปีที่เธอคิดว่าไม่มีวันจบ มีวันหมดอายุพิมพ์อยู่ตรงนั้นมาตลอด แค่ไม่มีใครยอมให้เธออ่าน
  12. บทที่ 12 · สอนฉันวาดได้ไหมความลับที่ทำให้นางแบบเจ้าของแบรนด์กลัวยิ่งกว่าเธอ อยู่ในคำเรียกคำเดียวที่ห้ามพูดในโชว์รูม
  13. บทที่ 13 · เส้นแรกของเมษาครั้งแรกที่ผู้หญิงสองคนหัวเราะด้วยกันในห้องเย็บผ้า มีคนถือกุญแจยืนฟังอยู่หลังประตู
  14. บทที่ 14 · ใบเสร็จของแม่ผู้หญิงที่ถือกุญแจทุกดอกมาทวงตึกคืน แต่แม่ของข้าวหอมซ่อนกระดาษปึกหนึ่งไว้ในกระป๋องขนมปังมาทั้งปี
  15. บทที่ 15 · ถ้าคุณจ่ายเขาเสนอเงินสิบล้านให้เธอเป็นอิสระ แต่เธอรู้ดีว่าอิสรภาพที่คนอื่นซื้อให้ มีชื่อคนจ่ายติดมาด้วยเสมอ
  16. บทที่ 16 · ผลสำรวจแบบสอบถามออนไลน์มีรูปผู้หญิงสองคนให้คนทั้งประเทศเลือกว่าจะซื้อเสื้อจากใคร และหนึ่งในนั้นคือข้าวหอม
  17. บทที่ 17 · ไลน์ขายดีที่สุดห้าปีที่ชื่อเธอไม่เคยอยู่บนป้าย แต่ตัวเลขยอดขายทุกบาทยังจำมือคนออกแบบได้
  18. บทที่ 18 · ค่าปรับเริ่มนับเธอยอมรับผิดแทนผู้ช่วยคนเดียวที่เหลืออยู่ โดยไม่รู้ว่าคำยอมรับนั้นคือกับดักที่ดารินรอมาตลอด
  19. บทที่ 19 · โน้ตลายมือดารินคดีสิบล้านทำให้แม่นอนไม่หลับ แต่กระดาษที่เมษาแอบเอามาให้ตอนตีสาม บอกว่าดารินวางแผนไว้ไกลกว่านั้นมาก
  20. บทที่ 20 · ไฟล์ลงเวลาดารินชูภาพราวผ้าหน้าร้านแม่ขึ้นกลางหลังเวที กล่าวหาว่าเธอขโมยแบบ และทางรอดทางเดียวคือทางที่จะทำให้ค่าปรับสิบล้านกลายเป็นเรื่องจริง
  21. บทที่ 21 · คดีที่ไม่เคยปิดข่าวเจ็ดปีก่อนบอกแค่ครึ่งเดียว และคนเดียวที่รู้อีกครึ่ง ไม่มีในระบบแล้ว
  22. บทที่ 22 · สิ่งที่คุณทำภาคย์ตามหาอาจารย์ที่หายไปได้ด้วยด้ายหลอดเดียว แต่คืนเดียวกันนั้น ข้อความบนจอโทรศัพท์ของเขาบอกว่าพรุ่งนี้เขาต้องไปยืนข้างคนอื่น
  23. บทที่ 23 · คำรับรองของอาจารย์กระดาษของอาจารย์ล้างชื่อเธอได้ในเช้าเดียว แต่ตกค่ำ ทุกเพจในเมืองกลับเต็มไปด้วยภาพที่เธอไม่อยากเห็นที่สุด

เขียนโดย ตีสองสิบเจ็ด · เรื่องสมมติ