บทที่ 6
สามนาทีหลังเวที
แคว่ก
ตะเข็บข้างของชุดราตรีสีครามแตกออกจากใต้รักแร้ลงไปถึงสะโพก เสียงผ้าขาดดังแทรกเสียงเพลงจากหน้าเวทีชัดเจนเหมือนเสียงปืน
นางแบบลำดับที่เจ็ดยืนแข็งอยู่หน้ากระจก มือกอดอกไว้
กำลังโหลดเนื้อหา…
เขียนโดย ตีสองสิบเจ็ด · เรื่องสมมติ