บทที่ 14
ใบเสร็จของแม่
ประตูเปิดออกจากข้างใน
“ขอโทษครับ” ผู้ชายเสื้อดำยื่นกระสวยด้ายมาตรงหน้าเธอ “จักรตัวนี้กินด้ายผมทั้งคืน”
ด้ายสีขาวพันกระสวยเป็นก้อนยุ่งเหมือนรังนก ข้าวหอมมองกระสวยของตัวเองในมือคนแปลกหน้า แล้วมองกุญแจที่ไขไม่เข้าในมือตัวเอง ---
กำลังโหลดเนื้อหา…
เขียนโดย ตีสองสิบเจ็ด · เรื่องสมมติ