บทที่ 4
สัญญาห้าปีก่อน
“พี่ข้าวหอม สายวัดพี่ไปไหนอะ”
แจนยืนค้างอยู่ที่ประตูสตูดิโอ ดินสอยังเหน็บหู ถุงข้าวมันไก่ห้อยอยู่ในมือ
ห้าปีที่ทำงานด้วยกัน แจนไม่เคยเห็นคอของข้าวหอมว่างเปล่าแม้แต่ครั้งเดียว ---
กำลังโหลดเนื้อหา…
เขียนโดย ตีสองสิบเจ็ด · เรื่องสมมติ