ข้ามไปยังเนื้อหา
MIRARAMA
ไรเดอร์ส่งยา คือเจ้าสัวร้านทองที่ตายไปเมื่อคืน

นิยาย

ไรเดอร์ส่งยา คือเจ้าสัวร้านทองที่ตายไปเมื่อคืน

เขียนโดย เจ้าสัวรองเท้าแตะ

คนเล่าเรื่องจากแผงข้างตลาด ที่ไม่เคยเชื่อว่าคนดูได้จากรองเท้า

ออกแล้ว 29/60 บท · บทใหม่เร็ว ๆ นี้

เฮียเส็ง เจ้าของห้างทอง 'จินหลงเฮง' วัย 81 สิ้นใจคืนเดียวกับที่ไรเดอร์หนุ่มเอกมาส่งยาแล้วเป็นลมหน้าห้อง เช้ามาเฮียตื่นในร่างเอก มีเวลา 100 วันก่อนลูกชายสามคนแบ่งร้านและขายสูตรผสมทองของตระกูลให้นายทุน

เริ่มอ่านบทที่ 1

สารบัญ · 29 บท

  1. 1บทที่ 1 · ใครเอาร่างฉันไปก๊อก ก๊อก ก๊อกฟรี
  2. 2บทที่ 2 · ไรเดอร์ที่ทำให้เตี่ยตายทั้งห้องเชื่อว่าเด็กไรเดอร์ทำให้เจ้าสัวตาย มีกระดาษแผ่นเดียวที่ไม่เชื่อฟรี
  3. 3บทที่ 3 · ป้ายบรรพบุรุษเรียงผิดทั้งบ้านไม่มีใครรู้ว่าป้ายไม้เรียงผิด มีแต่เด็กไรเดอร์ที่ไม่ควรรู้อะไรเลยฟรี
  4. บทที่ 4 · สามเหตุผลที่บอกใครไม่ได้เจ้าสัวที่เคยต่อราคาทองเป็นตัน ต้องมานับเหรียญจ่ายค่าเช่าห้องของเด็กคนหนึ่ง
  5. บทที่ 5 · รับสมัครช่างทองช่างแก่หัวเราะใส่ไรเดอร์ที่มาสมัครเป็นช่างทอง จนเห็นนิ้วก้อยข้างหนึ่งงออยู่
  6. บทที่ 6 · เสียงทองไม่แท้ทั้งร้านกำลังจะจ่ายเงินหกหลักให้ทองแท่ง มีแต่หูของไรเดอร์ที่ได้ยินว่ามันโกหก
  7. บทที่ 7 · ชาร้อนจนลวกปากอาม่าชงชาให้เด็กหนุ่มด้วยความจำผิดทุกข้อ แล้วรอดูว่าใครจะแก้ให้
  8. บทที่ 8 · ลิ้นชักว่างเปล่าเจ้าสัวแอบหลังฉากไม้ในห้องนอนตัวเอง ฟังลูกชายต่อราคาขายทุกอย่างที่เขาสร้าง
  9. บทที่ 9 · ทองบนฝ่ามือลูกชายยื่นทองแท่งแรกของร้านให้ชั่งด้วยมือเปล่า แท่งเดียวกับที่ตัวเขาเองเคยชั่งพลาดตอนอายุสิบห้า
  10. บทที่ 10 · เสียงที่สองในหัวเจ้าสัวคิดว่าเขาอยู่ในร่างนี้คนเดียว จนกระจกห้องเช่าพูดกลับมา
  11. บทที่ 11 · พินัยกรรมลงวันที่หลังสุดเจ้าสัวนั่งฟังทนายอ่านพินัยกรรมที่เขาไม่เคยเขียน ในห้องที่เขาเปิดปากไม่ได้
  12. บทที่ 12 · ลายมังกรของลูกค้าเก่าลูกชายสั่งให้เขาถูพื้นต่อหน้าลูกค้า จนลูกค้าคนนั้นยื่นแหวนที่ไม่มีใครในร้านแก้ได้มาให้
  13. บทที่ 13 · ลูกคนเล็กกลับบ้านลูกชายคนเล็กกลับมาหน้าโลงพ่อ พร้อมสมุดเล่มเดียวที่พ่อไม่เคยเปิดดู
  14. บทที่ 14 · คำชมที่ช้าไปสิบปีเจ้าสัวพูดคำชมที่ลูกรอมาสิบปีจนครบทุกคำ แต่ลูกได้ยินมันจากปากคนแปลกหน้า
  15. บทที่ 15 · สัญญาตั้งร้านพี่ชายจะขายลายของน้องพ่วงไปกับสูตร แต่ลูกจ้างคนหนึ่งรู้ว่าในบ้านนี้มีกระดาษแผ่นเดียวที่ห้ามไว้
  16. บทที่ 16 · มือที่เซ็นเองเจ้าสัวปฏิเสธเงินก้อนใหญ่ได้ แต่ปฏิเสธมือของร่างที่เขายืมมาไม่ได้
  17. บทที่ 17 · สูตรที่จงใจผิดเจ้าสัวเขียนสูตรผิดด้วยมือที่ไม่เคยเขียนผิดมาห้าสิบปี เพื่อแลกค่าฟอกไตให้แม่ของคนอื่น
  18. บทที่ 18 · ห้ามเซ็นถ้าไม่ได้อ่านด้วยแว่นตัวเองภรรยาถามตรง ๆ ว่าเขาคือสามีใช่ไหม และเขาต้องโกหกเพื่อรักษาหัวใจเธอ
  19. บทที่ 19 · ชาที่วางไว้ทุกคืนภรรยาไม่ถามอีกแล้ว เธอแค่วางชาไว้หน้าประตูทุกคืน แล้วคุยกับเด็กหนุ่มเหมือนคุยกับสามี
  20. บทที่ 20 · ผมมาเอาของคืนนายทุนที่จะซื้อร้านเปิดไพ่ใบสุดท้าย เขาไม่ได้มาซื้อ เขามาทวงหนี้ห้าสิบปี
  21. บทที่ 21 · ทองเปราะลูกชายประกาศต่อหน้าป้ายบรรพบุรุษว่าพ่อเป็นขโมย และวันเดียวกัน ทองที่หลอมตามสมุดของเด็กไรเดอร์ก็แตกต่อหน้าคนที่จะซื้อร้าน
  22. บทที่ 22 · สมุดนั่นฉันให้เขาเองหมายเรียกมีชื่อเด็กไรเดอร์ ตำรวจมาถึงหน้าเคาน์เตอร์ แล้วหญิงชราที่ไม่เคยโกหกใครก็เดินออกมา
  23. บทที่ 23 · ใบนัดประเมินสมองลูกชายคนกลางเลิกสู้กับไรเดอร์แล้ว เขาเปลี่ยนเป้าไปที่แม่ของตัวเอง
  24. บทที่ 24 · อาม่าคิดเลขเร็วกว่าเครื่องลูกชายพาหมอมาพิสูจน์ว่าแม่สมองเสื่อม แม่ขอแค่กระดาษกับตัวเลขชุดเดียว
  25. บทที่ 25 · สามพันบาทที่หนักเจ้าสัวที่เคยมีทองเป็นตัน นั่งลงข้างถุงเสื้อผ้าหน้าห้องเช่า กับเงินสามพันในมือ และแม่ของคนอื่น
  26. บทที่ 26 · แม่สองคนเมียเจ้าสัวกับแม่ของไรเดอร์นั่งคุยกันจนดึก เรื่องลูกชายของแต่ละคน และมีผู้ชายคนหนึ่งนอนฟังอยู่หลังฉากกั้น
  27. บทที่ 27 · บัญชีของพี่ใหญ่พี่ใหญ่ที่เงียบมายี่สิบปีวางสมุดบัญชีลงกลางห้องบูชา แต่น้องชายก็จำบัญชีของพี่ไว้ในหัวเหมือนกัน
  28. บทที่ 28 · เสียงเอกเบาลงลูกชายคนโตสารภาพกับลูกจ้างตอนห้าทุ่ม และเสียงในหัวที่เคยแซวลุงทุกเรื่อง เริ่มตอบช้าลงทีละวินาที
  29. บทที่ 29 · วันร้อยวันเธอจะไปไหมอาม่าเล่าความเชื่อแต้จิ๋วเรื่องป้ายกระดาษที่ต้องเผาในวันร้อยวัน ให้เด็กหนุ่มที่ฟังเหมือนฟังคำพิพากษาตัวเอง

เขียนโดย เจ้าสัวรองเท้าแตะ · เรื่องสมมติ