บทที่ 18
ห้ามเซ็นถ้าไม่ได้อ่านด้วยแว่นตัวเอง
“เธอคืออาเส็งใช่ไหม”
อาม่าลั้งวางมือขวาทับหลังมือเด็กหนุ่มบนโต๊ะบูชา กดลงไว้ ไม่ให้เขาดึงมือหนี
มือของเธอเย็นเฉียบ และสั่นจนกำไลหยกกระทบขอบโต๊ะดังกริ๊ก ๆ ---
กำลังโหลดเนื้อหา…
เขียนโดย เจ้าสัวรองเท้าแตะ · เรื่องสมมติ