บทที่ 27
บัญชีของพี่ใหญ่
“ของเตี่ย” กิตติพูดซ้ำ “ห้องนี้ ร้านนี้ ตู้ทุกใบ ยังเป็นชื่อเตี่ยจนถึงวันร้อยวัน”
แว่นสายคล้องแกว่งไปมาบนอกเสื้อโปโลสีเทา สมุดบัญชีใต้แขนเขาสั่นนิดเดียว แต่เขาไม่ลดแขนลง
วีระหัวเราะสั้น ๆ ในลำคอ “พี่จะเอาอะไร” ---
กำลังโหลดเนื้อหา…
เขียนโดย เจ้าสัวรองเท้าแตะ · เรื่องสมมติ