ข้ามไปยังเนื้อหา
MIRARAMA
ปู่แกล้งเป็นอัลไซเมอร์ เพื่อดูว่าหลานคนไหนรอให้ปู่ตาย

บทที่ 47

ข้าวต้มใส่น้ำตาล

“โจ้ ข้าวต้มข้าใส่น้ำตาลรึยัง”

โจ้สะดุ้งตื่น สมุดปกแดงที่วางบนอกร่วงลงพื้นกระดานดังตุบ เขาหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ หลับทั้งที่นั่งพิงขอบเตียง คอเคล็ดจนหันแทบไม่ได้

ปู่นั่งพิงหัวเตียงอยู่ ผ้าห่มพับไว้ที่ปลายเท้าเรียบร้อย ลูกประคำไม้คล้องอยู่บนข้อมือ แสงเช้าลอดหน้าต่างมาตกบนหน้าปู่ครึ่งซีก ดวงตาคู่นั้นใสแจ๋ว มองตรงมาที่เขา

กำลังโหลดเนื้อหา…

เขียนโดย เจ้าสัวรองเท้าแตะ · เรื่องสมมติ