บทที่ 46
คืนที่จำใครไม่ได้
“สวัสดีครับ มาส่งของหรือ”
ปู่ยกมือไหว้โจ้ มือสองข้างประนมอยู่เหนือชามข้าวต้มที่เพิ่งวางลงบนโต๊ะข้างเตียง ไอร้อนลอยผ่านนิ้วผอม ๆ ของปู่ขึ้นไปจางหายใต้ชายมุ้งสีขาว
โจ้วางช้อนลงข้างชามช้า ๆ ช้อนสังกะสีกระทบขอบชามกระเบื้องดังกริ๊กเบา ๆ
กำลังโหลดเนื้อหา…
เขียนโดย เจ้าสัวรองเท้าแตะ · เรื่องสมมติ