บทที่ 14
ข้าวมื้อเดียวกับปู่
“ห้าแสนสองหมื่น” ภพยื่นโทรศัพท์มาตรงหน้าเก่ง “ปัดขึ้นให้ ค่าดอกเบี้ยเดือนนี้ด้วย”
บนจอเป็นหน้าแอปธนาคาร ยอดโอนพิมพ์ไว้เสร็จแล้ว เลขบัญชีปลายทางเป็นบัญชีของเจ้าหนี้ที่เก่งจำได้ทุกหลัก เหลือแค่ปุ่มยืนยันสีเขียวปุ่มเดียว
นิ้วโป้งของภพลอยอยู่เหนือปุ่มนั้น ห่างไม่ถึงเซนติเมตร
กำลังโหลดเนื้อหา…
เขียนโดย เจ้าสัวรองเท้าแตะ · เรื่องสมมติ