บทที่ 9
ลังที่เบาเกินไป
ฉันกระชากลังไม้ของยายออกมาจากใต้แผงด้วยสองมือ เตรียมแรงไว้สำหรับสามสิบเอ็ดปี
มันลอยขึ้นมาติดมือ
ฝาลังกระเด้งเปิด ข้างในว่างเปล่า เหลือแค่ฝุ่นกับรอยสี่เหลี่ยมจาง ๆ บนพื้นไม้ ตรงที่สมุดบิลของยายเคยวางซ้อนกันมาทั้งชีวิต
กำลังโหลดเนื้อหา…
เขียนโดย นางสาวใบเสร็จ · เรื่องสมมติ