บทที่ 43
ร้อยหกเม็ดบนเสื่อห้องเช่า
ถุงผ้าไหมฟาดลงบนเสื่อ เชือกรูดปากถุงหลุด มุกไหลออกมากลิ้งทับตัวเลขในสมุดบัญชีปกน้ำเงินของฉัน
“นับสิ” คุณนายวิไลพูด “แกนับเก่ง”
นางยืนอยู่หน้าประตูห้องเช่า รองเท้าส้นเตี้ยยังไม่ถอด ผ้าไหมสีเลือดหมูชุดเดิมจากเมื่อเช้า ยับเป็นทางตรงเข่าสองข้าง
กำลังโหลดเนื้อหา…
เขียนโดย นางสาวใบเสร็จ · เรื่องสมมติ