บทที่ 55
ขยิบตา
ด้ายแดงไม่ยอมหลุด
โจ้ใช้เล็บแกะปมตายที่สันสมุดอยู่นาน ปมที่เขาผูกเองเมื่อสามเดือนก่อน ดึงแน่นจนด้ายจมลงไปในร่องกระดาษ มือเขาสั่นจนเล็บลื่นหลุดจากปมสองครั้ง
ปู่นั่งพิงหัวเตียงอยู่ตรงหน้า มองผนังไม้ ข้าวต้มบนโต๊ะหัวเตียงเย็นลงจนไม่มีไอลอยแล้ว
กำลังโหลดเนื้อหา…
เขียนโดย เจ้าสัวรองเท้าแตะ · เรื่องสมมติ