บทที่ 52
ชื่อที่ถูกล้าง
“ผมมาคืนชื่อให้มันครับ”
ชาติคุกเข่าลงบนลานดินหน้าบันไดบ้านไม้ ซองสีน้ำตาลในมือยับตรงที่นิ้วโป้งกดไว้ สร้อยทองที่คอแกว่งไปมาแล้วหยุดนิ่ง
ป้าบัวที่ยืนเช็ดจานอยู่บนชาน วางจานกระเบื้องลงบนถาดช้า ๆ จนไม่มีเสียงกระทบ
กำลังโหลดเนื้อหา…
เขียนโดย เจ้าสัวรองเท้าแตะ · เรื่องสมมติ