บทที่ 49
หลานที่อ่านให้ฟัง
“ถ้าวันไหนข้าลืมว่าข้าจะยกสวนให้ใคร ไม่ต้องถามใคร ให้เปิดหลังเล่ม ข้าเขียนไว้ให้ข้าอ่านเอง”
ปู่อ่านจบประโยค แล้วอ่านซ้ำอีกรอบในใจ ริมฝีปากขยับตามโดยไม่มีเสียง
โจ้นั่งนิ่งอยู่บนม้ายาว หลังเล่ม เขาอ่านสมุดเล่มนี้ให้ปู่ฟังมาหลายคืน อ่านจากหน้าแรกจนถึงหน้าสุดท้ายของบันทึกรายวัน แล้ววนกลับมาเริ่มใหม่ เขาไม่เคยพลิกไปดูหลังเล่มเลย ไม่เคยคิดว่าหลังเล่มจะมีอะไร
กำลังโหลดเนื้อหา…
เขียนโดย เจ้าสัวรองเท้าแตะ · เรื่องสมมติ