บทที่ 32
กาแฟไม่หวาน
“ปู่ครับ กาแฟก่อนไหมครับ”
ภพพูดเร็วกว่าที่ตั้งใจ ปู่หันกลับมาจากหน้าต่าง ตาที่เมื่อครู่จ้องคนบนบันไดไม้ไผ่ เปลี่ยนมามองหน้าเขาแทน
ภพลุกไปหยิบแก้วกาแฟจากถาดบนโต๊ะหัวเตียง เขาชงเตรียมไว้ตั้งแต่ก่อนเข้าห้อง เอาไว้ใช้ตอนลูกค้าต้องการอะไรสักอย่างมาถือ นอกจากปากกา
กำลังโหลดเนื้อหา…
เขียนโดย เจ้าสัวรองเท้าแตะ · เรื่องสมมติ