บทที่ 23
ที่ดินผิดแปลง
“ข้าพาไปดูแปลงที่สวยที่สุดเอง”
ปู่จับมือเสี่ยวิโรจน์ไว้ทั้งสองข้าง เขย่าเหมือนเจอญาติที่ไม่ได้เจอกันมาสิบปี
ภพยืนอยู่ข้างรถเก๋งสีดำของวิโรจน์ ถุงผลไม้ที่เขาซื้อมาจากตลาดในเมืองเมื่อเช้ายังหิ้วอยู่ในมือ เขาคิดคำพูดไว้สามชุดสำหรับเช้านี้ ชุดแรกไว้ขอโทษเรื่องสปริงเกอร์ ชุดที่สองไว้อธิบายว่าคนแก่หลงลืมไปบ้างเป็นธรรมดา ชุดที่สามไว้ปิดการขาย
กำลังโหลดเนื้อหา…
เขียนโดย เจ้าสัวรองเท้าแตะ · เรื่องสมมติ