บทที่ 21
ท่าน้ำ
ข้าวต้มร้อนเลอะกระจายเต็มพื้นชาน ชามกระเบื้องลายไก่แตกเป็นสามเสี่ยง ไอขาวยังลอยขึ้นมาจากร่องไม้
เก้าอี้หวายว่างเปล่า
โจ้ยืนค้างอยู่ตรงประตูมุ้งลวด มือยังกำช้อนกลางที่เพิ่งใช้ตักน้ำตาลช้อนที่สองลงชาม
กำลังโหลดเนื้อหา…
เขียนโดย เจ้าสัวรองเท้าแตะ · เรื่องสมมติ