บทที่ 57
ทุกอย่างบนโต๊ะ
กล่องกำมะหยี่สีเขียวมุมถลอกวางลงกลางโต๊ะไม้ชิงชัน เสียงก้นกล่องกระทบไม้ดังทึบ ก้องห้องโถงว่าง
สิบเอ็ดคู่ตาบนเก้าอี้พับมองกล่องนั้นพร้อมกัน
อาโกวยกผ้าเช็ดหน้าลูกไม้ขึ้นปิดปาก ทุกคนในห้องนี้เคยเห็นกล่องใบนี้บนโต๊ะเดียวกันนี้ทุกวันตรุษจีนมาตลอดสามสิบปี
กำลังโหลดเนื้อหา…
เขียนโดย นางสาวใบเสร็จ · เรื่องสมมติ